تشکیل فدراسیونهای جدید ورزشی از سوی وزارت ورزش در شرایطی که هنوز برخی از فدراسیونهای موجود با سرپرست اداره میشوند و معضلات و مشکلات خاص خود را دارند از نمونه کارهای عجیب و غریب وزارت ورزش محسوب میشود. شنیدهها حاکی از آن است که در تشکیل این فدراسیونها بدیهیترین موارد هم رعایت نشده، مثلاً در ماده اول اساسنامه فدراسیونهای ورزشی آمده است: «فدراسیونهای ورزشی آماتوری جمهوری اسلامی ایران، نهاد عمومی غیردولتی و دارای شخصیت حقوقی مستقل و استقلال مالی و اداری با مدت فعالیت نامحدود است و به عنوان بالاترین مرجع ذیصلاح عهدهدار رشته/رشتههای ورزشی تحت پوشش در کشور است و از سوی وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک به رسمیت شناخته شده تا بر مبنای قوانین و مقررات مرتبط با رعایت موزاین اسلامی فعالیت کند.».
اما در تشکیل فدراسیونهای جدید عملاً نقش کمیته ملی المپیک نادیده گرفته شده و وزارت ورزش همه کارها را انجام میدهد. به این مهم اضافه کنید ماجرای مشکلات و معضلات تأیید اساسنامههای فدراسیونهای ورزشی از سوی مجامع بینالمللی را تا متوجه شوید چه خطر بزرگی این فدراسیونهای جدید را تهدید میکند، تهدیدی که متوجه کل ورزش هم میشود. همین حالا تأیید اساسنامه بسیاری از فدراسیونهای ورزشی با مشکل روبهروست و این مشکلات حتماً در مورد فدراسیونهایی که بدون هماهنگی و نظر کمیته ملی المپیک تشکیل میشوند بیشتر هم خواهد بود. نکته جالبتر اینکه شخص وزیر ورزش بارها اعلام کرده باید تکلیف فدراسیونهای بدون رئیس مشخص شود، اما درحالیکه وزارت ورزش هیچ عزمی برای تشکیل مجامع انتخاباتی برای مشخص شدن رؤسای فدراسیونهای مورد نظر ندارد، تشکیل فدراسیونهای جدید بدون توجه به بدیهیترین امور هیچ توجیهی نخواهد داشت. ورزش کشور همین حالا با انواع و اقسام مشکلات دست و پنجه نرم میکند و وزارت ورزش ظاهراً به جای آنکه بیشتر هم و غم خود را صرف برطرف کردن این معضلات کند، تصمیم گرفته با برخی کارهای سرسری و بدون برنامهریزی گره روی گره کار ورزش بزند. گرههایی که هر روز کورتر از روز قبل و باز کردن آنها مشکلتر میشود. تشکیل فدراسیونهای ورزشی جدید بدون برنامهریزی و بدون اساسنامه درست و موجه نهتنها سودی به حال آینده ورزش و توسعه آن ندارد که بیشتر به ضرر ورزش کشور است و خطری برای آینده آن محسوب میشود. بدیهی است چنین فدراسیونهایی در مواجهه با مشکلات و معضلات بینالمللی میتوانند کار را به جایی بکشانند که ورزش کشور تحریم شود. حالا باید پرسید در وزارت ورزش چه خبر است که آقایان به جای آیندهنگری و برطرف کردن مشکلات تنها به فکر پر کردن گزارش کارهای آبکی و پز دادن با آن هستند؟!
